bestuw het, bestuif het
deze kleizieke hechtvloei
tot wad
in wat?
de ziel zoekt grondspoor
een donkere vuiksleep
spoelend voelend
koudbestanding
ogen zien
de instulping
verzakkend in slib
heenzwelven onder waakheid
kleuren die niet meevlieden
beloven dat ze strohalmen zijn
ware het wier
verlangen dat in de pols der uren
de zeearm met hand en aarde
nog naar boven komt
vestig de kam van dit gevaarte
nog voor de vloed op de bodemlijn
de bloedbuik doet bersten
met al de vissen
en de vragen duikelend ondergaan
Rieks Folkeringa
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||