Herstemming

adem uit mijn keel
verdampt woordloos
straks zal het sneeuwen

haast der herfst
geef mij de moed uit middeleeuwen
om al het meel voorhanden
in kelders dieper op te slaan
me al het hoge gras te verbeelden
na de wolkbreuk

stameling der avond
breek het water met vingertoppen
ga gist, geest
op de grond

het is staande huiveren
voelen de nagroei
zien: laatste lichtstralen over vernielsels
zo de sprokkelgrond der liefde
ommuurd
paal en perk gesteld

de bies gaat de groene branding tegemoet
en ik 't eind van 't graspad

Rieks Folkeringa

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links