de wolken boven de bomenkruinen
houden regenspraak
het zou de zee kunnen zijn
wat daar vlucht hemelshoog
buitengeurs
achter het zien breken ze los
die gaan
gaan
een spiegelbeeld zingt
van al de nazoevende
haat uit speren
zielslijm slijpt
een borstkas vol met krassen
beitelwoorden slaan hun slag
in de nacht
het leed is meetloos
zienloos
Rieks Folkeringa
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||