Het kijkkassie

Ik heb er één, mijn ouders hebben er twee
Ik heb het over de onmisbare, overal aanwezige tv.
Hoe kunnen wij zonder leven en stroomuitval
Staat gelijk een aardverschuiving: meer dan toeval.

Een bewegend schilderij dat nog kan praten ook.
Leerzaam, informatief, en het spreekwoordelijke rook.
Tv is allesomvattend; de wereld van de jongeren,
Zonder welke ze geestelijk zouden verhongeren.

De tv-verslaafde leeft op de zetel en is gelukkig
Met de ab in handbereik, zonder dat wordt hij nukkig.
Als een zombie staart hij naar het scherm, zo vierkant
En verleidend; zo aantrekkelijk dat 't op zijn netvlies brandt.

Tussen al die bewegende, pratende beelden zitten er, helaas,
Maar weinig interessante; items waarin ik me makkelijk verplaats
Dat stemt me nu en dan wel wat droevig en ik zet met een zucht
Het toestel weer uit, terwijl ik wacht op een leuke klucht.

8 januari 2004 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links