A suitable boy

Tweeduizend drie en begin tweeduizend vier:
Ik lees aandachtig het door mij gekozen boek;
Dik en zwaar, wel zeventienhonderdzeventig en vier
Pagina's met tekst. Als je begint is 't einde zoek.

Het is zo de moeite waard en is zo vol leven
Dat je wel mee moet leven met alle personen.
Een juweeltje heeft Seth ons echt gegeven.
Alle emoties komen langs. Zij komen om te wonen

In je hart en ziel en worden deel van jou.
Het einde komt echt veel te snel, en waar is deel twee?
Je krijgt een nieuw begrip van trouw.
De woorden, een voor een, nemen de lezer mee

Naar een wereld ver van hier, 1952 in India.
Al lezende leer je van het land, de cultuur en geschiedenis.
Een beter leerboek bestaat niet, en geen dia
Die mij een beter beeld kan geven van deze vreugd en droefenis.

Het boek wordt maar met moeite neergelegd
Als het tijd wordt om te slapen of eten.
Maar na het lezen zal altijd worden gezegd:
Dat land, daar wil ik meer van weten.

Het huidige India, hoe is het daar nu vandaag?
Zoals in het boek of totaal anders en herken
Ik niets meer terug? Dat is nu mijn vraag,
Terwijl ik voel dat ik de personages allen ken.

Nog nooit is in welk boek ooit geschreven
Een land, zo mysterieus en gewoon,
Zo geweldig goed om- en beschreven,
En dat ook op de juiste toon.

Nog nooit heeft een boek mij het gevoel gegeven
Er deel van te zijn en te lopen naast hen op hun weg.
Maar van alle emoties is mij één het duidelijkst gebleven:
Nog nooit was dat land zó dichtbij en toch zó ver weg.

25 januari 2004 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links