Een schilderij zit voor mij vol verborgen leven
Wat gebeurt er aan de andere kant van het bos,
Of voorbij de bocht van de rivier.
Wat voor vis zwemt daar? Karpers, snoeken of enkel vissen van thuis.
En dat mooie, daar zou ik wel willen wonen huis,
Wie woont daar nu? Ik zie de eigenaar niet;
Is 't een oud vrouwtje dat nu rustig zit te lezen
Of een houthakker, bezig achter geld te verdienen
Of juist een gezin met twee of meer kinderen?
Of staat het leeg en behoort het toe aan 't woud;
Groeit de klimop weelderig waar eens een kruidentuintje stond?
En al weet ik het niet, ik ben blij
Want zo kan ik mijn fantasieën kwijt, mijn leven in een schilderij.
Een ding weet ik wel: er komen daar geen auto's, en geen lawaai
Verstoort de idyllische illusie van mijn schilderij.
En wat is jouw schilderij?
28 december 2003 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren
Mijn oma had een schilderij hangen boven de bank waarop een stuk bos was geschilderd. Een soort Bob Ross. Een paar bomen en een huisje langs de waterkant van de rivier. Een lieflijk kronkelend pad trekt de kijker mee naar binnen. Dankzij dit schilderij ben ik de schilderkunst gaan waarderen. Voor het eerst gaan fantaseren. Dit gedicht is een ode aan het schilderij.
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||