Kijk

Kijkend naar de kinderen die speelde en lachte
zit ik verzonken in m'n gedachte.
Soms hoor ik mensen zeggen: er Komt een eind
aan angst, verdriet en pijn. Ik zou willen vragen:
Wanneer dan, wanneer zal dat zijn. Maar ik durf
't niet. Want mensen zullen antwoorden: Wij weten
het niet, maar er is een "God" in de hemel die heeft
gezegd "Eens komt er een tijd dat er op de gehele
aarde waarop wij wonen geen oorlog, geen angst,
verdriet of pijn" meer zal zijn. Voor mensen groot
en klein.

Maar hoelang moet ik nog wachten tot die tijd komt?
Hoelang gaat dat nog duren? Is er dan helemaal
niemand die mij kan helpen? Niemand die er voor
me wil zijn? Niemand die een arm om me heen zal
slaan bij angst, verdriet of pijn?

Ik moet wachten, heel lang wachten tot die tijd zal komen.

Maar

Wat heeft alles dan nog voor zin? Ik wil niet wachten tot
die tijd komen zal.

Dan wil ik dood weg van al m'n angst, verdrief en pijn.
Niemand die me zal troosten, niemand die een arm om me
heen zal slaan bij m'n angst, verdriet of pijn, niemand die
me zal begrijpen, niemand die ervoor me zal zijn.

Ik wil weg van al m'n angst, weg van al m'n verdriet, weg van al m'n pijn.

Janneke Schop

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links