'Ik ben god in 't diepst van mijn gedachten' schrijft Willem Kloos
Nou, in 't diepst van Míjn gedachten is het eb en vloed,
Heersen de sterren, zon en zee. Zorgen voor een warme gloed.
Daar waar geen ander komen kan wedijveren bloemen, planten, bomen
Om ieder stukje grond dat ik bij elkaar kan dromen
Water kabbelt rustig en gedwee; ook de wind doet mee
En fluistert woorden van geluk, hoop en is tevree.
Dieren van elk allooi leven naast elkaar en zonder mot.
29 december 2003 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||