Anja Joos

Nu heb je een gezicht, maar zovele zijn zonder dood.
En niet gedood, maar geslacht!
Vroeger nam men je hand bij het nemen van een brood.
Cru, maar beter dan wat men nu bedacht

Je kreeg een stille tocht. Maar waarom stil,
Wanneer ik het uit wil schreeuwen
Van onrechtvaardigheid. Maar wil
Dat wel helpen? Geweld bestaat, al eeuwen.

Wat was het laatste dat je zag?
Toen je daar bloedend lag?

Het witte licht, of een verstild beeld
Van de armen en benen die je raakten?
Wat zag je als laatst van de weêld?
Een van de herinneringen die je maakte?
Of toch het rood van je eigen bloed?

Waarom doen ze het? Vinden ze het leuk of leuker?
Is 't genetisch en zit 't in het bloed;
Gezien op tv en nageaapt, of begon er
Een en deed de rest maar mee,
Omdat hij het dee?

19 oktober 2003 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links