Zon

Elke morgen als ik wegga,
gaat de zon mij na.
Zoals altijd komt zij op
en elders is het nacht.

Alles, ja alles stop ik voor
het begin van een nieuwe dag.
Een stilleven heeft nog nooit
zo hard geschreeuwd

als dit beeld.

vroege zomer 1994 Carolien Marijke Magdeld van Jaaren

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links