Tragiek van een rode tulp
Ze ziet een tulp, een rode tulp
Bevangen door z'n kleur
Laat ze zich leiden door verlangen
En plukt ze hem
Zou ie perfect zijn
Wat als ie perfect zou zijn
Zou 't niet te gek zijn
Als ie helemaal perfect zou zijn
Dan zou ie zwart moeten zijn
Ze houdt een lege vaas op tafel
Gedreven door perfectie
Kweekt ze heel haar verdere leven
Tot rood zwart is
En de tijd tikt door
Rood wordt donker
Donkerrood
En nog donkerder
Tot het tikken stopt
Een vaas leeg achterblijft
Rood nooit zwart zal zijn
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||