Na de storm komt de rust....
Je zat er midden in,
Wat heb je jezelf aangedaan?
Vreemd dat je soms in situaties verkeerd die uitzichtloos lijken
Vreemd dat je de macht over jezelf kan verliezen,
dat je zomaar midden in de storm zit
dat je je controle verliest, hoeveel mensen zijn daar wel niet bang voor?
Controle verliezen..
Controle verliezen over wat?
Over je emoties?
Hoezo, zijn die te controleren dan??
Zal overigens wel knap zijn als je al je emoties kan controleren.
Dan heb je een leven lang gestreden, de eeuwige strijd tegen je emoties.
Dan heb je dat allemaal overleefd, maar hoeveel ECHTE vrienden heb je dan
nog?
tja. wat is nou het echte probleem?
Wat is er nou zo vreselijk aan het feit dat je je ware ik laat tonen
aan mensen die van je houden?
Mensen die gewoon een arm om je heen slaan
en naast je gaan zitten en zwijgen omdat ze al lang weten wat er met je aan
de hand is.
Dat je bij die persoon je hart kan luchten, dat je de rust bij haar kan
vinden.
Dat je dan je controle MAG verliezen omdat het toch veilig is bij haar.
Stel jezelf nou eens de vraag in zo'n stormachtige situatie:
"wat is nu het aller ergste wat me kan overkomen??"
je kan dingen zo erg maken als je zelf wilt, maar is dat nodig?
Je hebt het nu goed gedaan, rust nu eerst maar uit, ik ben trots op je.
{je beschermer}
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||