Waarom
Het was een zonnige dag in het land van de levenden
de Zon verbrande al het verdriet
Het was een zomer middag om nooit te vergeten
Nee... verdriet bestond gewoon niet
Het was een zwoele zomer avond
in dat zelfde land
Vochtig, en broeierig bovendien
de zweetdruppels dropen voorzichtig langs je huid
maar toch kon iedereen ze zien
In die zwoele nacht
koelde het toch ineens af
Langzaam kwam de kou
koud zweet ging langs je gezicht
Je veegt het af met je mouw
en denkt...
waarom moet dit nou?
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||