Zielig
Het waaide als een regenplas
Het regende de bladeren van de boom
Het stormde rond in mijn glas
Ik dronk het zonder schroom
De zon scheen licht aan de waterkant
Gevuld met puur verdriet
Verdamp het dan met je glas
verdampen doet het niet
De wereld draai en tolt en spint
De wereld staat op zijn kop
Je weet niet eens meer waar het begint
je denkt alleen maar STOP
je hoofd ligt zachtjes op het kussen
van zielig en zelfmedelij
Je probeert daar wat te rusten
tot je weer jezelf kunt zijn
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||