Rust, zon en warmte

Zon brandt op mijn huid.
Warmte dringt door poriën
in armen, in benen,
nestelt zich in mijn buik.

Ogen dicht. Rood, fel wordt
grijs, een wolk.
Warmte houdt mijn huid vast.
Zon, rood!

Ik adem in, en uit
en in... en uit... en in...
Tijd strijkt langs de haren
op mijn armen.
In en uit en in...
en uit. Rood!

Grijs, warmte. Adem in...
en uit... Tijd gaat voorbij
als wind. Zon!
Rood, grijs... warmte.
Rust.

Karel J. Van Burght

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links