Opnieuw alleen
ik huil mijn stille tranen
voel een leegte om me heen
we waren zo gelukkig samen
maar nu ben ik opnieuw alleen
ik huil mijn stille tranen
ik ga over pieken over dalen
het huis lijkt eens zo leeg
die prijs moet ik betalen
ik huil mijn stille tranen
geen mens ziet mij nu zo klein
en voelt hoe intens verdrietig
de drang naar warmte toch kan zijn
ik huil mijn stille tranen
zonder dat iemand ze ook ziet
mijn eenzaamheid blijft zich vertalen
een stil moment...een stil verdriet
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||