Op mijn rug in het hoge gras
de warme zon in mijn gezicht
De wereld is mooier
dan het prachtigste gedicht
De wolken aan de hemel
worden gedragen door de wind
Ik voel me opgenomen
de natuur die mij bemint
Omsloten door het groene
een dak van hemelsblauw
De wind kust mijn huid
en fluistert
dit is allemaal voor jou
Ik zucht van geluk
geniet zo van dit pure
En ik heb maar een gedachte
laat dit oneindig duren
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||