Ze knijpt haar ogen dicht
In de stilte van de nacht
Ze zou wel anders willen
Maar is zo kwetsbaar onverwacht
Ze huilt haar kussen nat
Ziet nog de laatste keer
Ze zou wel anders willen
Maar de beelden doen haar zeer
Ze schuilt onder de deken
Dempt haar trieste kreten
Ze zou wel anders willen
Maar ze kan hem niet vergeten
Ze wacht nog op hem
Wat als hij zou komen
Ze zou wel anders willen
Maar hij verschijnt in al haar dromen
Ze staat voor de spiegel
In 't vroege ochtendlicht
Ze zou wel anders willen
Maar oefent triest een blij gezicht
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||