Mijn tweede gezicht
De oppervlakte
is goed afgericht
maar wie echt wil zien
oordeelt niet licht
Wij gaan altijd samen
het licht voert de toon
maar wie echt wil zien
weet wat ik vertoon
Een spiegel van water
met kaatsende stralen
maar wie echt wil zien
kan de bodem behalen
Spel van het leven
met soepele ronden
maar wie echt wil zien
kent mij geschonden
Voor velen verborgen
geheel uit het zicht
maar wie echt wil zien
ziet mijn tweede gezicht
 |
Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
 |
 Links | ||