de dingen zijn ontstaan in
het weg van je handen
ze zwommen namen aan
stevenis van gevoel
bronken ijzer
rietvis
kruimels geluid
gouden warmte
zoals je toen met je buik beefwaarts
de hartslag waaknam
met fluister de stilte deed zwellen
zo hoef ik het paard in mij
de rijslag te geven en pronk ben ik
weer met je stuifstijgend in
de levengedachte
streels
onzinnig speels
Rieks Folkeringa
| Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl |
||
Links | ||