Vlak

voor els
 als de ware wind het t e k e n
 in de tijd aanzegt
 hoor je de bomen tot je komen
 de bladeren het lof beloven
 voel je bodemloos bestaan
 in het staan met de aarde

 

dan welpt de tijgerin
 dan weet je dat
 de struinvos haar spitse moederziel
 buigt over vracht en vacht
 kieuwkuit en kelken spruiten
 het gevolgelte
 werpt ei

 

dan is uit die tijd
 een vlak verschoven
 een hoeklied brandt een paarse vlam
 heil echoot echoot heil
 zinnen over onze zinnen
 zijn gestild
 getekend
 met jouw ogen
 uit mijn hand

Rieks Folkeringa

	Maak geen misbruik van dit gedicht. Do not misuse this poem. Meer informatie / more information gedichten@indronten.nl
Links